Een ansichtkaart (ook ansicht of prentbriefkaart) is een kaart met op de ene zijde een afbeelding. In de eerste tijd, begin twintigste eeuw, noemde men het ook wel aanzichtkaart. Dit verklaart direct de term: het is een kaart met een aangezicht, oftewel een plaatje voorop. Het woord is ook een verkorting van het Duitse Ansichts(post)karte.
Veel ansichtkaarten worden verstuurd tijdens de vakantie. Men wil de thuisblijvers laten zien hoe mooi de plek is waar men naar toe is gegaan. De kaarten worden ook als groet of wens (bijv. als kerstgroet of nieuwjaarswens) gestuurd.
De ontwikkeling van de ansichtkaart begint feitelijk in het begin van de twintigste eeuw met de toestemming van de regering van de Verenigde Staten om het woord postcard op de toen nog ongedeelde achterkant van een prentkaart af te drukken (het begin van de undivided back area- periode, zoals de verzamelaars nu deze tijd, 1901-1907, aanduiden. De mededelingen moesten totdantoe aan de beeldzijde worden gedaan. Kort hierna begonnen andere landen met het introduceren van een gedeelde achterkant en zo kon de zegetocht van de ansichtkaart als communicatiemiddel beginnen. De voorzijde werd nu exclusief bestemd voor het beeld. Tot 1905 mocht in Nederland de achterkant van een prentbriefkaart alleen gebruikt worden om naam, adres en woonplaats op te schrijven. Een persoonlijke boodschap zette men onder, naast of zelfs rondom de afbeelding.
- Overgenomen uit wikipedia
- http://www.uitzendinggemist.nl
|
2
